اسکیزوفرنی
بررسی اجمالی

اسکیزوفرنی یک اختلال روانی جدی است که در آن افراد واقعیت را به طور غیرعادی تفسیر می کنند. اسکیزوفرنی ممکن است منجر به ایجاد توهمات، تفکر و رفتار بسیار بی نظم شود که عملکرد روزانه فرد را مختل می کند و می تواند ناتوان کننده باشد. افراد مبتلا به اسکیزوفرنی به درمان مادام العمر نیاز دارند و درمان زود هنگام ممکن است به کنترل علائم قبل از بروز عوارض جدی کمک کند و به بهبود شخص در طولانی مدت کمک کند.

 

اسکیزوفرنی

 

علائم

اسکیزوفرنی شامل طیف وسیعی از مشکلات در تفکر (شناخت)، رفتار و احساسات است. علائم و نشانه ها ممکن است  در اشخاص متفاوت باشد اما معمولاً شامل توهم، گفتار بی نظم است و بیانگر توانایی اختلال عملکرد است.

علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

هذیان: به عنوان مثال شما فکر می کنید که کسی یا چیزی به شما آسیب می رساند یا مورد آزار و اذیت قرار می گیرید و برخی از حرکات یا نظرات متوجه شما هستند. شما توانایی یا شهرت استثنایی دارید شخص دیگری عاشق شماست یا یک فاجعه بزرگ در شرف وقوع است و در بیشتر افراد مبتلا به اسکیزوفرنی رخ می دهد.
توهم: معمولاً شامل دیدن یا شنیدن چیزهایی است که وجود ندارند. با این حال برای فرد مبتلا به اسکیزوفرنی این است که آنها تمام قدرت و تأثیر یک تجربه طبیعی را دارند. توهم می تواند در هر یک از حواس باشد اما شنیدن صدا رایج ترین توهم است.
تفکر بی نظم (گفتار): تفکر بی نظم از گفتار بی نظم استنباط می شود. ارتباط موثر می تواند مختل شود و پاسخ سوالات ممکن است تا حدی یا کاملاً بی ارتباط باشد. بی نظمی در گفتار شامل کنار هم قرار دادن کلمات بی معنی باشد که قابل فهم نیستند و گاهی اوقات به عنوان سالاد کلمات شناخته می شوند.
رفتار حرکتی بسیار بی نظم یا غیرطبیعی: این ممکن است به روشهای مختلفی نشان دهد از حرکات کودکانه تا تحریک غیر قابل پیش بینی و رفتار بر روی یک هدف متمرکز نیست پس بنابراین انجام وظایف دشوار است. رفتار می تواند شامل مقاومت در برابر دستورالعمل ها، حالت نامناسب یا عجیب، کمبود پاسخ کامل یا حرکت بی فایده و بیش از حد باشد.
علائم منفی این به کاهش یا عدم توانایی عملکرد طبیعی اشاره دارد: به عنوان مثال ممکن است فرد از بهداشت شخصی خود غافل شود یا به نظر می رسد فاقد احساسات است (تماس چشمی برقرار نمی کند ، حالات صورت را تغییر نمی دهد یا به صورت یکنواخت صحبت نمی کند) همچنین ممکن است فرد به فعالیت های روزمره علاقه خود را از دست بدهد و از نظر اجتماعی کناره گیری کند یا توانایی تجربه لذت را نداشته باشد.

علائم می توانند از نظر نوع و شدت در طول زمان متفاوت باشند با دوره های بدتر شدن و بهبود علائم و یا برخی از علائم ممکن است همیشه وجود داشته باشد.

در مردان، علائم اسکیزوفرنی به طور معمول از اوایل یا اواسط دهه 20 شروع می شود و در زنان، علائم به طور معمول از اواخر دهه 20 شروع می شود پس تشخیص اسکیزوفرنی در کودکان و در سنین بالاتر از 45 سال نادر است.

علائم در نوجوانان

علائم اسکیزوفرنی در نوجوانان مانند بزرگسالان است اما تشخیص این بیماری در این سن دشوارتر است زیرا برخی از علائم اولیه اسکیزوفرنی در اکثر رفتارهای معمول نوجوانان شایع است ، مانند:

  • کناره گیری از دوستان و خانواده
  • افت عملکرد در مدرسه
  • مشکل خواب
  • تحریک پذیری یا خلق افسرده
  • کمبود انگیزه

همچنین مصرف مواد مخدر و توهم‎زا مانند ماری جوانا، مت آمفتامین یا LSD گاهی اوقات می تواند علائم و نشانه های مشابهی ایجاد کند.

در مقایسه با علائم اسکیزوفرنی در بزرگسالان ، نوجوانان ممکن است:

  • کمتر دچار توهم شوند.
  • به احتمال زیاد دچار توهم بصری شوند.

 

 

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم؟

افراد مبتلا به اسکیزوفرنی اغلب آگاهی ندارند که مشکلات آنها از یک اختلال روانی ناشی می شود که نیاز به مراقبت پزشکی دارد بنابراین اغلب به کمک خانواده یا دوستان احتیاج دارند تا آن‎ها را از این موضوع مطلع کنند.

اگر فکر می کنید شخصی که می شناسید ممکن است علائم اسکیزوفرنی داشته باشد در مورد نگرانی های خود با او صحبت کنید و اگرچه نمی توانید کسی را مجبور کنید که به دنبال کمک حرفه ای باشد اما می توانید شخص مورد علاقه خود را مورد تشویق و پشتیبانی قرار دهید و به یک پزشک یا متخصص بهداشت روان واجد شرایط کمک کنید.

اگر عزیز شما برای خود یا دیگران خطری ایجاد می کند یا نمی تواند غذا، لباس یا سرپناه خود را تأمین کند، ممکن است لازم باشد  تا عزیز شما توسط یک روانشناس ارزیابی شود. در برخی موارد ممکن است نیاز به بستری شدن در بیمارستان اضطراری باشد.

افکار و رفتار خودکشی

افکار و رفتار خودکشی در میان مبتلایان به اسکیزوفرنی رایج است. اگر شما عزیزی دارید که در معرض خطر اقدام به خودکشی است یا اقدام به خودکشی کرده است مطمئن شوید که کسی نزد آن شخص می ماند بلافاصله به شماره اورژانس محلی خود تماس بگیرید یا اگر فکر می کنید می توانید با خیال راحت این کار را انجام دهید، شخص را به نزدیکترین اورژانس بیمارستان منتقل کنید.

علل

مشخص نیست که چه عواملی باعث اسکیزوفرنی می شود اما محققان بر این باورند که ترکیبی از ژنتیک، ساختار مغز و محیط در ایجاد این اختلال نقش دارد. اختلال مربوط به برخی مواد شیمیایی مغزی از جمله انتقال دهنده های عصبی به نام دوپامین و گلوتامات ممکن است در اسکیزوفرنی نقش داشته باشد. مطالعات تصویربرداری عصبی تفاوت در ساختار مغز و سیستم عصبی مرکزی افراد مبتلا به اسکیزوفرنی را نشان می دهد و در حالی که محققان در مورد اهمیت این تغییرات اطمینان ندارند اما می گویند که اسکیزوفرنی یک بیماری مغزی است.

عوامل خطر

اگرچه علت دقیق اسکیزوفرنی مشخص نیست اما به نظر می رسد عوامل خاصی خطر ایجاد یا تحریک اسکیزوفرنی را افزایش می دهند از جمله:

  • داشتن سابقه خانوادگی اسکیزوفرنی
  • برخی از عوارض بارداری در هنگام تولد ، مانند سوء تغذیه یا قرار گرفتن در معرض سموم یا ویروس ها که ممکن است رشد مغزی را تحت تأثیر قرار دهند.
  • مصرف داروهای تغییر دهنده ذهن (روانگردان یا روانگردان) در دوران نوجوانی و بزرگسالی
عوارض

اسکیزوفرنی که درمان نشود می تواند منجر به مشکلات شدیدی شود که هر حوزه زندگی را تحت تأثیر قرار می دهد. عوارضی که اسکیزوفرنی ممکن است ایجاد کند یا همراه باشد شامل موارد زیر است:

  • اقدام به خودکشی و افکار خودکشی
  • اختلالات اضطرابی و وسواس فکری عملی
  • افسردگی
  • سوء مصرف الکل یا داروهای دیگر از جمله نیکوتین
  • ناتوانی در کار یا حضور در مدرسه
  • مشکلات مالی و بی خانمانی
  • کناره گیری از اجتماع
  • مشکلات بهداشتی و پزشکی
  • قربانی شدن
  • رفتار پرخاشگرانه
جلوگیری

هیچ راهی مطمئن برای جلوگیری از اسکیزوفرنی وجود ندارد اما پایبندی به برنامه درمانی می تواند به جلوگیری از عود یا بدتر شدن علائم کمک کند و علاوه بر این محققان امیدوارند که یادگیری بیشتر در مورد عوامل خطر اسکیزوفرنی ممکن است منجر به تشخیص زودتر و درمان شود.

 

منبع : www.mayoclinic.org

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *