سرخک

سرخک یک بیماری جدی بسیار مسری است که توسط ویروس ایجاد می شود و قبل از ورود واکسن سرخک در سال 1963 و واکسیناسیون گسترده به صورت اپیدمی های عمده تقریباً هر 2 یا 3 سال یک بار اتفاق می افتد و هر ساله باعث مرگ 2.6 میلیون افراد میشد اما فعالیتهای سریع ایمن سازی تأثیر عمده ای در کاهش مرگ و میر سرخک داشته است و طی سال های 2000 تا 2018  واکسیناسیون سرخک از 23.2 میلیون مرگ و میر جلوگیری کرد.

سرخک توسط ویروسی در خانواده پارامیکسو ویروس ایجاد می شود و به طور معمول از طریق تماس مستقیم و از طریق هوا منتقل می شود که این ویروس دستگاه تنفسی را آلوده کرده و سپس به بدن منتقل می شود همچنین سرخک یک بیماری انسانی است و شناخته شده در حیوانات نیست.

 

سرخک

 

علائم و نشانه ها
  • اولین نشانه سرخک معمولاً تب شدید است که حدود 10 تا 12 روز پس از قرار گرفتن در معرض ویروس شروع می شود و 4 تا 7 روز ادامه دارد.
  • آبریزش بینی، سرفه، قرمزی و آمدن اشک زیاد از چشم و لکه های سفید کوچک درون گونه ها می تواند در مرحله اولیه ایجاد شود.
  • پس از چند روز بثورات فوران می کند که معمولاً در صورت و بالای گردن قرار دارد.
  • در طی 3 روز بثورات گسترش می یابد و در نهایت به دست و پا می رسد.
  • بثورات 5 تا 6 روز طول می کشد و سپس محو می شود.
  • به طور متوسط بثورات 14 روز پس از قرار گرفتن در معرض ویروس (در محدوده 7 تا 18 روز) رخ می دهد.

بیشتر مرگ های مربوط به سرخک به دلیل عوارض مرتبط با بیماری ایجاد می شوند که عوارض جدی بیشتر در کودکان زیر 5 سال یا بزرگسالان بالای 30 سال دیده می شود. جدی ترین عوارض شامل نابینایی، انسفالیت (عفونتی که باعث تورم مغز می شود)، اسهال شدید و کم آبی مربوط به آن، عفونت گوش، ذات الریه می‎شود. سرخک شدید در میان کودکان خردسال دارای سوء تغذیه به ویژه در کودکان دارای ویتامین A ناکافی یا کسانی که سیستم ایمنی بدن آنها به دلیل HIV / AIDS یا سایر بیماری ها ضعیف شده دیده می‎شود.

 

انتقال

سرخک یکی از بیماری های مسری جهان است که این بیماری با سرفه و عطسه، تماس نزدیک شخصی یا تماس مستقیم با ترشحات بینی یا گلو آلوده منتشر می شود و این ویروس تا 2 ساعت در هوا یا روی سطح آلوده فعال و مسری می ماند و از 4 روز قبل از شروع بثورات تا 4 روز پس از فوران بثورات توسط فرد آلوده قابل انتقال است.

 

سرخک

 

رفتار

هیچ درمان ضد ویروسی خاصی برای ویروس سرخک وجود ندارد. عوارض شدید ناشی از سرخک را می توان از طریق مراقبت های حمایتی مانند تغذیه مناسب، مصرف کافی مایعات و درمان کم آبی بدن با محلول دهان که توصیه شده توسط WHO است، کاهش داد و برای درمان عفونت چشم و گوش و ذات الریه باید آنتی بیوتیک تجویز شود.

همه کودکانی که مبتلا به سرخک هستند باید دو دوز مکمل ویتامین A دریافت کنند که با فاصله 24 ساعت از یکدیگر انجام شود. این روش درمانی میزان کم ویتامین A در طی سرخک را بازیابی می کند که حتی در کودکان دارای تغذیه خوب نیز اتفاق می افتد و می تواند از آسیب دیدگی و کوری چشم جلوگیری کند و همچنین نشان داده شده است مکمل های ویتامین A تعداد مرگ و میر ناشی از سرخک را کاهش می دهد.

چه کسی در معرض خطر است؟
  • کودکان خردسال واکسینه نشده بیشترین خطر ابتلا به سرخک و عوارض آن از جمله مرگ را دارند.
  • زنان باردار واکسینه نشده
  • هر فرد غیر ایمنی ( واکسینه نشده) می تواند آلوده شود.

سرخک هنوز در بسیاری از کشورهای در حال توسعه به ویژه در مناطقی از آفریقا و آسیا رایج است و قریب به اتفاق بیش از 95٪ مرگ و میر ناشی از سرخک در کشورهایی با درآمد سرانه پایین و زیرساخت های بهداشتی ضعیف رخ می دهد.

شیوع سرخک به ویژه در کشورهایی که یک فاجعه طبیعی یا درگیری را تجربه می کنند یا در حال بهبود هستند می تواند کشنده باشد که آسیب به زیرساخت های بهداشتی و خدمات بهداشتی باعث قطع ایمن سازی روتین می شود و ازدحام بیش از حد در اردوگاه های مسکونی خطر ابتلا را بسیار افزایش می دهد.

 

 

سرخک

 

جلوگیری

واکسیناسیون معمول سرخک (بی خطر، موثر و ارزان است) برای کودکان همراه با اقدامات واکسیناسیون جمعی در کشورهایی که میزان مرگ و میر در آنها بالا است از مهمترین راهکارهای بهداشت عمومی برای کاهش مرگ و میرهای جهانی در سرخک است که این واکسن نزدیک به 60 سال است که مورد استفاده قرار می گیرد.

واکسن سرخک اغلب با واکسن های سرخچه و یا اوریون ترکیب می شود که در فرم تک یا ترکیبی به همان اندازه ایمن و موثر است اما افزودن سرخچه به واکسن سرخک فقط اندکی هزینه را افزایش می دهد.

در سال 2018 حدود 86٪ از كودكان جهان در اولین تولد خود 1 دوز واكسن سرخك از طریق خدمات بهداشتی معمول دریافت كرده اند که این میزان در سال 2000 از 72٪ بوده است. برای اطمینان از ایمنی و جلوگیری از شیوع دو دوز واكسن توصیه می شود زیرا حدود 15٪ کودکان واکسینه شده قادر به ایجاد ایمنی از دوز اول نیستند که در سال 2018 حدودا 69٪ از کودکان دوز دوم واکسن سرخک را دریافت کردند.

ابتلا به سرخک و سرخچه (ابتکار M&R) که در سال 2001 آغاز به کار کرد و یک مشارکت جهانی به رهبری صلیب سرخ آمریکا، بنیاد سازمان ملل، مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC)، یونیسف و WHO است. این طرح متعهد است اطمینان حاصل کند که هیچ کودکی از سرخک نمی میرد یا با سندرم سرخچه مادرزادی متولد نمی شود و این ابتکار به کشورها کمک می کند تا برای جلوگیری از سرخک و سرخچه برای همیشه برنامه ریزی، بودجه و اندازه گیری کنند.

 

منبع : www.who.in

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *